niż ktokolwiek kiedykolwiek

Znów ten niewyobrażalny ból
po przeczytaniu tego wszystkiego.
Łzy,
które jedna po drugiej
spływają
z pustych,
niewyspanych oczu.
Wycieram je wciąż,
ale nie potrafię
przestać żyć


przeszłością.

Boże, znów to robię.
to się chyba skoń... nie skończy
już nigdy.
po raz kolejny
podchodzę to tej szkatułki
wyjmuję to co trzeba
(lub też nie trzeba...
nie powinnam, ale...)
idę do łazienki
jestem gotowa
tak
to jest ten moment
chcesz tego
bardzo
teraz albo nigdy
weź się w garść
to spełnienie Twoich marzeń
nagroda za życie
zrób to jak Cię uczyłam
jak ona Cię uczyła
widzisz ją co noc
to nie jest wytwór Twojej wyobraźni
zrób to
zrób to, ale nie patrz w lustro

następuje moment zawahania
różne myśli przechodzą mi przez głowę
jestem Niczym.
tak naprawdę.
patrzę w lustro
widzę te przemęczone, puste oczy
poddaję się.
powoli zsuwam się na ziemie
jestem bezsilna
opuściło mnie.


wszystko.